Kendimi kaptırmamaya çalıştığım çocukça yakışıksız bir huyumuz var: dertlerimizle dostlarımızı acındırmak, kendimize vah vah dedirtmek. Başımıza gelenleri büyütür, şişirir, karşımızdakini ağlatmak isteriz, neredeyse. Başkalarını kendi dertleri karşısında soğukkanlı gördük mü överiz ama soğukkanlılığı bizim dertlerimize karşı gösterdiler mi darılırız. Oysa ki insan sevincini büyülterek anlatmalı, üzüntülerini kısaltarak.

Montaigne