İnsanı haksız yere hapse atan bir yönetim altında dürüst bir insanın asıl yeri cezaevidir. Bugün devletin hür ve yılgın olmayan insanlara sağladığı biricik yer, cezaevidir. Böylece devlet bu insanları kendi içinden atmış olur ki, onlar zaten prensipleri dolayısı ile kendilerini saf dışı bırakmışlardı. Burada bu insanların etkisiz kaldığını, seslerinin devleti artık pek etkilemediğini, o duvarlar arasında artık devletin düşmanı olmaktan çıktığını sananlar, doğrunun eğriden ne kadar güçlü olduğunu, haksızlığı az buçuk tatmış bir insanın haksızlığa karşı ne kadar büyük bir kuvvet ve etkiyle savaşabileceğini bilmiyorlar demektir.

Henry David Thoreau